Een woord van de architect - Intelligent, efficiënt

In een gebouw dat alle zintuigen prikkelt, is het goed toeven. Het Minnaertgebouw wil zo'n plek zijn. Om dat te bereiken, haalde architect Willem Jan Neutelings het maximale uit de bouwopdracht. Intelligente efficiëntie, zo noemt hij dat.

Het kloppend hart van het Minnaertgebouw is zonder twijfel de centrale hal. Regenwater, hoorbaar kletterend vanuit trechters in het plafond, stroomt via vier grote schalen in een enorme vijver. De vijver is vijftig meter lang, en beslaat zo bijna de volledige lengte van de hal. De breedte is afhankelijk van de neerslag buiten; in de zomer is het over het algemeen eb, in de herfst vloed.

Ook het licht in de hal varieert. De ochtendzon komt via de daktuin binnen en naarmate de dag vordert, stroomt er meer licht uit de vier trechters in het plafond. De verschillende structuren en kleuren van de wanden versterken de wisselende aanblik die de hal biedt.

Het Minnaertgebouw is een open gebouw, dat weinig verborgen houdt. Wie in de nok van de kantoortoren aan de ene kant staat, kan diagonaal door de centrale hal tot ver in het restaurant aan de andere kant kijken. En zo zijn er op de tekentafel meer diagonale zichtlijnen getrokken.

De centrale hal is geen binnen-, maar ook geen buitenruimte. De temperatuur wisselt naar gelang de seizoenen. Het strikte plan van eisen dat de ontwerpopdracht van de universiteit vergezelde, bood aanvankelijk overigens geen ruimte voor een zo grote hal. Neutelings sprokkelde de benodigde ruimte bij elkaar door zo efficiënt mogelijk om te gaan met de begrote 'tarra-ruimte'. Tarra ruimte zou je de onbestemde ruimte in een gebouw kunnen noemen; zoals hallen, trappenhuizen, gangen, technische ruimtes en ingangsruimtes. Elk gebouw bestaat uit circa een kwart tarra-ruimte. In het Minnaertgebouw is vrijwel al deze ruimte geconcentreerd in de centrale hal.

Er zijn meer van dit soort handigheden in het bouwconcept. De verschillende kunstvormen - en het daarbij horende budget - zijn niet zoals gebruikelijk later aangebracht om kale muren wat op te fleuren, maar vormen een wezenlijk onderdeel van het gebouw. De circulatie van het regenwater door de verschillende ruimtes (op gang gebracht met behulp van één electromotortje) en de vijver als warmtebuffer, zijn een goedkoop alternatief voor een kostbare airconditioning.

Wat voorbijgangers nu reeds prikkelt, is de kleur van de buitenmuur. Net als op andere plekken in het ontwerp, is ook hier gekozen voor een zo natuurlijk mogelijke, aardse tint. Een rood dat past bij het groen van de bomen en de tuinen en het blauw van de lucht. Het massieve (monolitisch) karakter brengt het gebouw nog meer in contact met de omgeving.

Het Minnaertgebouw contrasteert schril met het beton van het Buys Ballotlaboratorium. Een stijlbreuk die je op meer plekken op De Uithof tegenkomt. Het universiteitscentrum toont zo een dwarsdoorsnede van de ontwikkeling van de architectuur in de afgelopen dertig jaar. Net als in een stad, is het juist de combinatie van stijlen die ervoor zorgt dat een gebied gaat leven. Stratenum, het Educatorium, Minnaertgebouw en andere recente gebouwen markeren een tijd.

• Materiaal: Cementgebonden Natuursteencomposiet
• Product: Granito 30x30 Maatwerktegel
• Architect: Neutelings Riedijk Architects